pobocze ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) skraj drogi; jej część przeznaczona do ruchu pieszych, niektórych pojazdów oraz do postojów
(1.1)
(1.1) Szosa ma dwa pobocza.
bok , boczek , pobocznica , bocznica poboczny pobocznie, bocznie
angielski: (1.1) roadside chiński standardowy: (1.1) 路边 (lùbiān) duński: (1.1) vejside , vejkant esperanto: (1.1) vojrando hiszpański: (1.1) arcén niderlandzki: (1.1) berm niemiecki: (1.1) Straßenrand , Seitenstreifen nowogrecki: (1.1) έρεισμα węgierski: (1.1) útszegély, útpadka, az út széle, útszél