linijka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości; (1.2) rodzaj lekkiego, czterokołowego pojazdu zaprzęgowego z wzdłużną deską służącą do siadania okrakiem lub bokiemSłownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1988, t. 2, s. 36. ;
(1.1-2)
(1.1) Geodeta odmierzał linijką odległości punktów pomiarowych na mapie. (1.2) Dziedzic kazał podać linijkę, na którą ochoczo wsiadło trzech myśliwych, a powoził leśniczy.
(1.1) odmierzać / odmierzyć / podkreślać / podkreślić coś linijką
(1.1) przymiar kreskowy, lineał
(1.1) przyrząd (1.2) powóz
(1.1) liniał
(1.1) podziałka
linia , liniał , liniowość , linijność , liniowanie , poliniowanie linijeczka liniować , poliniować liniowy, linijny, linearny, linowy liniowo
albański: (1.1) vizore angielski: (1.1) ruler bułgarski: (1.1) линеал chorwacki: (1.1) ravnalo czeski: (1.1) pravítko duński: (1.1) lineal esperanto: (1.1) liniilo estoński: (1.1) joonlaud; (1.2) plaanvanker fiński: (1.1) viivain, viivoitin francuski: (1.1) règle hiszpański: (1.1) regla kaszubski: (1.1) lënika kazachski: (1.1) сызғыш litewski: (1.1) liniuotė marathi: (1.1) फूटपट्टी niemiecki: (1.1) Lineal nowogrecki: (1.1) ρίγα rosyjski: (1.1) линейка ; (1.2) линейка tajski: (1.1) ไม้บรรทัด (mái ban.tát) tuvalu: (1.1) fua, lula ukraiński: (1.1) лінійка ; (1.2) лінійка włoski: (1.1) regolo