faktor () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) podmiot zajmujący się przejmowaniem za prowizję nieprzeterminowanych wierzytelności innego podmiotu (faktoranta), a następnie po nadejściu terminu płatności, wyegzekwowaniu ich; faktor musi również świadczyć wobec faktoranta dodatkowe usługi (1.2) pełnomocnik (1.3) listonosz rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) czynnik
(1.1) (2.1)
(1.2) Umowę o spław podpisywał z kupcem lub jego faktorem retman, on też dobierał zespół flisacki na tzw. ryzę lub rajzę, czyli jednorazowy spław. (2.1) Chciałabym krem do opalania z faktorem 8.
faktoring , faktorant faktoringowy
Pan Bóg daje kupca, a diabeł faktora
(1.2) → sprawca (1.3)
angielski: (1.1) factor; (2.1) factor
faktor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czynnik
faktor ()
(1.1) czynnik
faktoro
faktor ()
rzeczownik (1.1) czynnik
faktor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czynnik, współczynnik (1.2) współczynnik
faktor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czynnik, współczynnik (1.2) współczynnik
faktor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czynnik
(1.1) činiteľ
faktor ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) czynnik (powód) (1.2) czynnik
(1.1-2) en faktor, faktorn, faktorer, faktorerna
(1.1) produktionsfaktor (1.2) primfaktor
faktor ()
rzeczownik (1.1) faktor, czynnik (1.2) czynnik
(1.1) tényező