__TOC__ flott ()
przymiotnik (1.1) zwinny, szybki (1.2) elegancki (1.3) sprawny
(1.1-2)
(1.1) zügig (1.2) schick
flott ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) smalec przymiotnik (2.1) szykowny, elegancki, szałowy (2.2) luksusowy, wystawny, rozrzutny (2.3) (o statku) płynący (a nie stojący na mieliźnie)
(1.1) ett flott, flottet; (2.1-2) flott, flott, flotta; (2.3)
(2.3) få båten flott → ściągać łódź z mielizny
(1.1) talg, ister (2.1) flådig, stilig, elegant, tjusig, gentil (2.2) lyxig, frikostig, generös, gentil (2.3) flytande
(1.1) flottyr (1.1) flottig (2.3) flotta