chałupa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiejski budynek mieszkalny, zwykle prymitywny (1.2) nieduży, zaniedbany budynek o nietrwałej konstrukcji (1.3) o domu lub mieszkaniu, zwłaszcza własnym (1.4) legowisko zająca w śniegu
(1.1-4)
(1.1) Należy zwrócić uwagę na wrażliwość estetyczną fundatorów krzyży i kapliczek […] Obiekty te harmonizowały z zabudową wsi, z urodą chałup, wzbogacały krajobraz. (1.3) Janek nie poszedł na imprezę, został w chałupie. (1.4) Na noc szedł mróz, więc szarak wykopał sobie głębszą chałupę w polu.
(1.1) stara / drewniana / zabytkowa chałupa • stawiać chałupę • mieszkać w chałupie • zgliszcza chałup (1.2) zapuszczona / nędzna chałupa (1.3) siedzieć w chałupie • zostać w chałupie
(1.1) chata, dym (1.2) chałupsko, buda, rudera (1.3) chata; dach nad głową (1.4) kopno
(1.1) dom (1.2) budynek (1.3) dom, mieszkanie
(1.1) wieś
(1.1) izba, sień
chałupnictwo , chałupnik , chałupnica chałupka , chałupina chałupsko chałupniczy
w każdej chałupie inaczej chleb pieką • gdyby chałupa miała uszy, toby powiedziała
(1.1) źródłosłów dla , (chalupe)
angielski: (1.1) shanty, cottage, hut białoruski: (1.1) халупа , халупіна , хаціна esperanto: (1.1) kabano francuski: (1.1) cahute ; (1.2) cahute hiszpański: (1.1) fuego jidysz: (1.1) כאַלופּע (chalupe) kaszubski: (1.1) chëcz ; (1.2) chëcz ; (1.3) chëcz niemiecki: (1.1) Kate rosyjski: (1.1) халупа , хибара , лачуга słowacki: (1.1) chalupa tetum: (1.1) bangasál, klobor ukraiński: (1.1) халупа