__TOC__ rudera ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stary, zniszczony, walący się budynek rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (2.1) pozostałości po zniszczonych budynkach
(1.1) (2.1) ,
(1.1) Komu starczyło sił, wlókł się po całym dniu żebraniny z powrotem do rudery, aby przetrwać pod dachem jeszcze jedną noc. (2.1) Nie widziałem w całym kraju pól lepiej uprawionych, ani piękniejszego inwentarza, ani porządniejszych zabudowań gospodarskich — a masz wiedzieć, że p. Modest objąwszy przed czterema laty majątek po stryju, zastał tylko same rudera, długi, charty i konie wierzchoweJan Lam, Wędrówki pana Macieja, w: Humoreski, wyd. Księgarnia Polska, Lwów 1883..
(2.1) gruzy
ruderka ruderalny, ruderowaty, ruderowy
→ gruzy
(2.1) angielski: (1.1) ruin, shanty czeski: (1.1) barabizna esperanto: (1.1) domaĉo niemiecki: (1.1) Bruchbude rosyjski: (1.1) трущоба , развалюха , хибара włoski: (1.1) catapecchia , stamberga
rudera ()
(1.1) // od: rūdus
(1.1) rūdera;