__TOC__ nappa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj wyprawionej skóry wytrzymałej na pranie w wodzie
(1.1)
(1.1) skóra
nappa ()
czasownik nieprzechodni (1.1) brać, łapać się (o rybach) (1.2) dać się nakłonić do czegoś, stać się entuzjastą czegoś czasownik czynno-bierny (deponens) nappas (2.1) bić się, walczyć, sprzeczać się
(1) att nappa, nappar, nappade, nappat, nappa!
(1.1) Fiskar brukar nappa när det är mulet. → Ryby zwykle biorą, kiedy jest pochmurno.
(1.2) nappa på något → nakłonić się do czegoś
(1.1) gripa tag, hugga tag, nafsa (1.2) acceptera, gå med (2.1) slåss, strida, tampas
napp, nappande
czasownik frazowy nappa till sig • nappa åt sig fraza czasownikowa nappa på kroken