doręczyciel () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba doręczająca przesyłkę (1.2) listonosz
(1.1-2)
(1.1) Ten doręczyciel jest godny zaufania. (1.2) Pracował na stanowisku doręczyciela, ale awansował i teraz pracuje w kadrach. (1.2) Jest to dziwne, ale przesyłkę, którą doręczyciel ma prawo wydać tej osobie, którą zastanie w mieszkaniu, urzędniczka w okienku pocztowym może oddać jedynie osobie wskazanej na koperciez Internetu.
(1.1) oddawca (1.2) listonosz
(1.1) dostawca (1.2) pocztowiec
(1.1) posłaniec
doręczenie , doręczanie doręczycielka doręczać , doręczyć
angielski: (1.1) deliverer białoruski: (1.1) падавец czeski: (1.1) doručovatel japoński: (1.2) 郵便配達 rosyjski: (1.1) податель