__TOC__ bovo ()
rzeczownik (1.1) przedstawiciel bydła domowego (krowa lub byk) (1.2) bos
(1)
(1.1) Li brulstampis lian bovojn → Wypalił piętno swoim krowom.
(1.1,1.2) mamulo
(1.1) virbovo (1.2) gaŭro, gruntbovo, poefago, taŭro
(1.1, 1.2) bovaro
bovino, bovaĵo, bovido, bovaro al malriĉulo ovo kiel al riĉulo bovo • bovo prenita, koko donita kaj — kvita • danĝera estas bovo antaŭe, ĉevalo malantaŭe, kaj malsaĝulo de ĉiuj flankoj • de unu bovo oni du felojn ne deŝiras • de unu bovo oni du felojn ne ŝira • doni ovon, por ricevi bovon • foriris bovido, revenis bovo • infano ŝtelas ovon, grandaĝulo ŝtelas bovon • jen staras la bovoj antaŭ la monto • li komprenas predikon, kiel bovo muzikon • melku bovon senfine, li lakton ne donos • nenia peno nek provo donos lakton de bovo • oni ekkonas bovon per la vido kaj malsaĝulon per lia rido • oni vokas la bovon ne festeni, sed treni • pli valoras konkorda ovo, ol malkonkorda bovo • pli valoras tuj ovo, ol poste bovo
bovo ()
rzeczownik (1.1) wołowina (1.2) krowa (1.3) byk (1.4) wół