timi

__TOC__ timi ()

czasownik (1.1) bać się, lękać się, obawiać się

(1.1)

(1.1) Johano timas hundojn. → Jan boi się psów.

(1.1) timi +

(1.1) maltimi

timo, timulo timigi, timiĝi tima time arbo krakanta venton ne timas • dormus leporo, se ĝi ĉason ne timus • gardatan ŝafon eĉ lupo timas • kiu akvon evitas, droni ne timas • kiu bone agas, timi ne bezonas • kiu hontas nenion, ne timas Dion • kiu ne krimas, tiu ne timas • kiu timas bestaron, ne iru arbaron • korniko vundita propran voston timas • malbona herbo froston ne timas • malriĉulo rabiston ne timas • ne timu hundon bojantan, timu hundon silentan • ne timu tranĉilon, timu babilon • pura ĉielo fulmon ne timas • ŝafaro harmonia lupon ne timas • timi sian propran ombron • timu lupon edukitan kaj malamikon repacigitan • volus kato fiŝojn, sed la akvon ĝi timas

timi ()

rzeczownik (1.1) ciało