przekleństwo () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś (1.2) klątwa, życzenie komuś źle
(1.1) Młodzież rozmawiając między sobą używa dużo przekleństw. (1.2) (…) dzieci, urodzone z tej miłości, przychodziły na świat ze stygmatem przekleństwaS. Żeromski: Syzyfowe prace.
(1.1) przekleństwo ciśnie się na usta
(1.2) klątwa
przeklinać, przekląć, kląć, wykląć przeklęty przeklinanie
angielski: (1.1) curse, swear word, cuss, profanity; (1.2) curse arabski: (1.1) لعنة (laʿna), شتيمة (šatīma) baskijski: (1.1) birao; (1.2) birao, madarikazio duński: (1.1) bandeord ; (1.2) forbandelse gudźarati: (1.1) ગાળ (gāḷa) japoński: (1.2) 呪い (のろい, noroi) karaimski: (1.2) каргъыш kataloński: (1.2) blasfèmia kazachski: (1.1) қарғыс; (1.2) қарғыс litewski: (1.1) keiksmažodis niderlandzki: (1.1) vloek , scheldwoord niemiecki: (1.1) Fluch ; (1.2) Fluch , Verfluchung oromo: (1.2) abaarsa rosyjski: (1.1) проклятие , ругательство ; (1.2) проклятие serbski: (1.1) псовка szwedzki: (1.1) svordom , svärord ; (1.2) förbannelse tuvalu: (1.2) mālaia