oponent ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, kto się przeciwstawia komuś lub czemuś, ma odmienną opinię
(1.1)
(1.1) przeciwnik, antagonista, opozycjonista
oponowanie oponentka oponować
angielski: (1.1) opponent białoruski: (1.1) апанент bułgarski: (1.1) опонент esperanto: (1.1) oponanto kataloński: (1.1) oponent niemiecki: (1.1) Opponent rosyjski: (1.1) оппонент
oponent ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) oponent, przeciwnik (1.2) recenzent
(1.1-2)
oponentka oponentský, oponentní oponovat
oponent ()
rzeczownik, rodzaj męski/żeński (1.1) oponent
(1.1) oponent; oponents
oponent ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) oponent