__TOC__ pantofel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) rodzaj obuwia noszonego w domuSłownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego online, pantofel, 01.12.16Poradnia Językowa PWN, laczki, 01.12.16 (1.2) rodzaj lekkiego, płytkiego, wsuwanego butaSłownik Języka Polskiego PWN online, pantofel, 01.12.16 rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1)
(1.1-2)
(1.2) Do sukienki włożę niebieskie pantofle.
pantofel domowy
(1.1-2) obuwie
pantoflarz , pantoflarstwo pantofelek pantoflarski, pantoflowy
pod pantoflem
lub < (pantófla)
(1.1-2) zobacz też: Indeks:Polski - Obuwie
(2.1) angielski: (1.1) slipper; (1.2) evening slipper duński: (1.1) pantoffel , tøffel , hjemmesko , sutsko , sut esperanto: (1.1) pantoflo niemiecki: (1.1) Pantoffel ; (1.2) Slịpper rosyjski: (1.1) тапка ; (1.2) туфля wilamowski: (1.1) šłappn̥
pantofel ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) pantofel
(1.1)
pantoflíček, pantoflík pantoflový