__TOC__ myrta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mirt
(1.1)
, <
Głoska y jest najprawdopodobniej zapożyczona z niemieckiej (zwł. północnoniemieckiej) wymowy litery i jako dźwięku zbliżonego do yKazimierz Nitsch, Odrębności słownikowe Poznania, Krakowa, Warszawy, „Język Polski” nr 8–10, s. 264..
(1.1)
myrta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mirt
(1.1)
myrtový
myrta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mirt