__TOC__ gök ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kukułka (1.2) kawalarz, zgrywus, frant, filut (1.3) kawa z wódką
(1) en gök, göken, gökar, gökarna
(1.2) skojare, filur, kurre, prick (1.3) kaffegök, kaffekask
(1.1) fågel
złożenie rzeczownikowe gökbo, gökur, kaffegök, lergök, muntergök
zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim
gök ()
rzeczownik (1.1) kosmos, przestrzeń kosmiczna, wszechświat, uniwersum (1.2) niebo, firmament, sklepienie niebieskie (1.3) kolor nieba, błękit, lazur przymiotnik (2.1) błękitny, lazurowy (2.2) (o płodach, owocach) niedojrzały (sądząc po kolorze, jeszcze zielony)
(1.1-3)
(1.1) gök ada → galaktyka • gök cismi → ciało niebieskie • gök taşı → meteoryt (1.2) gök gürlemesi / gök gürültüsü → huk piorunów • gök kuşağı → tęcza (2.1) gök gözlü → niebieskooki • gök yakut → szafir
(1.1) uzay, feza, mekân (1.2) gök kubbe, asuman, felek, sema
göğe direk, denize kapak olmaz • gök demir, yer bakır • gök gürlemeden yağmur yağmaz • gök kandil • göklere çıkarmak • gökte ararken yerde bulmak • gökten ne yağdı da yer kabul etmedi • gökten zembille inmek • gönülsüz namaz göğe yükselmez
gök ()
przymiotnik (1.1) niebieski