niemieckojęzyczny () , , ,
przymiotnik (1.1) posługujący się językiem niemieckim (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim (1.3) spisany, stworzony w języku niemieckim
(1.3) Od sąsiednich stolików dobiegały wybuchy śmiechu i niemieckojęzyczne okrzyki. (1.3) Niemcy przygotowali wystawę prezentującą główne kierunki w literaturze niemieckojęzycznej.
(1.1) niemieckojęzyczny naród (1.2) kraj niemieckojęzyczny
(1) obcojęzyczny, innojęzyczny
angielski: (1.1) German-speaking, Germanophone; (1.2) German-speaking, Germanophone; (1.3) German-language duński: (1.1) tysktalende, tysksproget; (1.2) tysktalende, tysksproget; (1.3) tysksproget litewski: (1.1) vokietakalbis; (1.2) vokietakalbis; (1.3) vokietakalbis niderlandzki: (1.1) Duitstalig; (1.2) Duitstalig; (1.3) Duitstalig niemiecki: (1.1) deutschsprachig; (1.2) deutschsprachig; (1.3) deutschsprachig rosyjski: (1.1) немецкоязычный, немецкоговорящий; (1.2) немецкоязычный; (1.3) немецкоязычный słowacki: (1.1) germanofónny; (1.2) germanofónny szwedzki: (1.1) tyskspråkig; (1.2) tyskspråkig; (1.3) tyskspråkig ukraiński: (1.1) німецькомо́вний; (1.2) німецькомо́вний; (1.3) німецькомо́вний węgierski: (1.1) németül beszélő, német ajkú; (1.2) németül beszélő, német ajkú; (1.3) német nyelvű