grafit

grafit ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych; (1.2) pręcik, rysik znajdujący się w ołówku

(1.1-2)

(1.1) Grafit ma wiele zastosowań przemysłowych. (1.2) Ma pani grafit do ołówka automatycznego?

grafitowy

< (gráphein) → pisać

angielski: (1.1) graphite baskijski: (1.1) grafito białoruski: (1.1) графіт bułgarski: (1.1) графит czeski: (1.1) grafit, tuha duński: (1.1) grafit estoński: (1.1) grafiit, metaantratsiidiks francuski: (1.1) graphite hiszpański: (1.1) grafito kataloński: (1.1) grafit litewski: (1.1) grafitas łaciński: (1.1) graphites, plumbago łotewski: (1.1) grafīts macedoński: (1.1) графит niderlandzki: (1.1) grafiet niemiecki: (1.1) Graphit nowogrecki: (1.1) γραφίτης portugalski: (1.1) grafite , grafita rosyjski: (1.1) графит rumuński: (1.1) grafit słowacki: (1.1) grafit , tuha ; (1.2) tuha słoweński: (1.1) grafit szwedzki: (1.1) grafit , blyerts turecki: (1.1) grafit ukraiński: (1.1) графіт węgierski: (1.1) grafit włoski: (1.1) grafite

grafit ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) grafit

(1.1)

grafitový

grafit ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) grafit

grafit ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) grafit (1.2) graffiti

(1.1)

(1.1) tuha

(1.1) grafitizácia grafitový, grafitický, grafitizačný (1.2) grafiťák , grafiťáčka grafiťácky

grafit ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) grafit

(1.1) en grafit, grafiten

(1.1) grafitpenna

grafit ()

rzeczownik (1.1) grafit

(1.1)

grafit ()

rzeczownik (1.1) grafit