puckel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) garb (u niektórych zwierząt, u wielbłąda) (1.2) (u człowieka) garb (1.3) nierówność terenu, garb rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) lanie, cięgi, baty
(1) en puckel, puckeln, pucklar, pucklarna (2.1) ett puckel, pucklet,
(1.2) kutrygg, puckelrygg (1.3) upphöjning, gupp, knöl, krön (2.1) stryk, prygel, smörj
puckla på
złożenie rzeczownikowe puckelpist, puckelrygg
zobacz też: części ciała zwierząt w języku szwedzkim