proton

proton ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

(1.1)

(1.1) nukleon, cząstka

(1.1) jądro

(1.1) kwark

protonowy

angielski: (1.1) proton arabski: (1.1) بروتون asturyjski: (1.1) protón baskijski: (1.1) protoi bułgarski: (1.1) протон czeski: (1.1) proton duński: (1.1) proton esperanto: (1.1) protono fiński: (1.1) protoni francuski: (1.1) proton hiszpański: (1.1) protón interlingua: (1.1) proton islandzki: (1.1) róteind kataloński: (1.1) protó niemiecki: (1.1) Proton nowogrecki: (1.1) πρωτόνιο ormiański: (1.1) պրոտոն portugalski: (1.1) próton rosyjski: (1.1) прото́н słowacki: (1.1) protón szwedzki: (1.1) proton węgierski: (1.1) proton włoski: (1.1) protone

proton ()

rzeczownik (1.1) proton

(1) proton; protons

proton ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) proton

proton ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) proton

(1.1)

proton ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) proton

(1.1) en proton, protonen, protoner, protonerne

(1.1) Protonen er en positivt ladet partikel. → Proton to cząsteczka naładowana dodatnio.

proton ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) proton

(1.1) proton; protons

proton ()

rzeczownik (1.1) proton

(1.1) proton; protones

(1.1) Le proton es un baryon formate de duo quarkes up (in alto) e un quark down (a basso). → Proton jest barionem stworzonym z dwóch kwarków up (w górę) i jednego kwarka down (w dół).

proton ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) proton

proton ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) proton

proton ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) proton

(1.1) en proton, protonen, protoner, protonerna

proton ()

rzeczownik (1.1) proton