gaduła () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński (1.1) osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi
(1.1) lub
(1.1) Jeśli zaprosimy dziś wieczorem Julię, nie porozmawiamy zbyt dużo. Prawdziwa z niej gaduła.
(1.1) nieznośny gaduła
gadatliwość , gadałka , gadanina , gadulstwo , gadanie gadatliwy, gadulski gadać, wygadać, wygadywać gadanie, gadu-gadu
albański: (1.1) llafazan angielski: (1.1) chatterer, chatterbox, windbag, tonguester arabski: (1.1) ثرثار białoruski: (1.1) mężczyzna гаварун , балбатун , kobieta гаваруха , балбатуха , лапатуха duński: (1.1) snakkemaskine , snakkehoved , sludrechatol , sludrehoved , snakker esperanto: (1.1) babilemulo, babilulo estoński: (1.1) lobiseja, lobasuu, latatara francuski: (1.1) bavard , babillard , radoteur , bavarde , babillarde , radoteuse , péronnelle górnołużycki: (1.1) blaba , blada /, bledźak hebrajski: (1.1) פטפטן hiszpański: (1.1) hablador , parlanchín , charlatán , habladora , parlanchina , charlatana interlingua: (1.1) confabulator kaszubski: (1.1) plesta kazachski: (1.1) сөйлемпаз litewski: (1.1) zaunius, zvėga niemiecki: (1.1) Plappertasche nowogrecki: (1.1) λιμαδόρος , πολυλογάς , λογάς rosyjski: (1.1) болтун , болтунья szwedzki: (1.1) pratmakare , kobieta pratmakerska turecki: (1.1) geveze, çençen, çenesi düşük, ayran ağızlı, lafçı, lafazan, zevzek, lakırtı ebesi, ağız kavafı, lakırtı kavafı, lakırtıcı, çene kavafı, cır cır, mavracı wilamowski: (1.1) švocc lub , śwoc lub włoski: (1.1) chiacchierone , ciarlone , cicalone , parolaio