__TOC__ jarmark ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj targu o znaczeniu ponadlokalnym, stanowiącego miejsce wolnej wymiany towarów handlu dalekosiężnego;
(1.1)
(1.1) Kupię sobie kapelusz na jarmarku w Jarosławiu. (1.1) Potocznie nazwa targ i jarmark używana jest zamiennie.
(1.1) jarmark koński • Jarmark Dominikański / Franciszkański / Jagielloński / Świętojański / Gryfitów
(1.1) targ, bazar, targowisko, rynek, giełda
jarmarkowicz , jarmarcznik , jarmarczność , Jarmarkowszczyzna jarmarczek jarmarczyć , jarmarkować jarmarczny, jarmarkowy
trzy gęsi, dwie niewieście uczyniły jarmark w mieście
(1.1) → targ doroczny
angielski: (1.1) fair bułgarski: (1.1) панаир esperanto: (1.1) foiro hiszpański: (1.1) mercado kaszubski: (1.1) jôrmark , tôrg kataloński: (1.1) fira rosyjski: (1.1) я́рмарка ukraiński: (1.1) я́рмарок wilamowski: (1.1) jumyt , jūəmyt , jümyt włoski: (1.1) fiera
jarmark ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) jarmark
(1.1)
jarmareční