tancerz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, której zawód polega na tańczeniu (1.2) człowiek, który tańczy (1.3) zawodnik jazdy figurowej na lodzie
(1.1-3)
(1.1) Zatrudniono go jako tancerza w teatrze muzycznym. (1.2) Na parkiecie roiło się od tancerzy.
(1.1) tancerz charakterystyczny • pierwszy tancerz • tancerz baletowy / erotyczny
(1.2) danser
taniec tancerka tańczyć , tańcować , przetańczyć , zatańczyć , wytańczyć taneczny tanecznie
(1.1)
angielski: (1.1) dancer arabski: (1.1) راقص (rāqiṣ) baskijski: (1.1) dantzari; (1.2) dantzari białoruski: (1.1) танцоўшчык ; (1.2) танцор bułgarski: (1.1) танцьор , танцувач ; (1.2) танцьор , танцувач duński: (1.1) danser ; (1.2) danser esperanto: (1.1) dancisto; (1.2) dancanto francuski: (1.1) danseur ga: (1.1) jolɔ; (1.2) jolɔ interlingua: dansator kataloński: ballarí , ballador kazachski: (1.1) биші; (1.2) биші kornijski: (1.1) donsyer norweski (bokmål): (1.1) danser nowogrecki: (1.1) χορευτής portugalski: (1.1) dançarino rosyjski: (1.1) танцор ; (1.2) танцор rumuński: (1.1) dansator ; (1.2) dansator slovio: (1.1) tancnik (танцник) szwedzki: (1.1) dansör , dansare ukraiński: (1.1) танцюрист , танцівник ; (1.2) танцюрист , танцівник wilamowski: (1.1) tȧncer , tancer włoski: (1.1) danzatore