__TOC__ outsider ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) człowiek pozostający na uboczu społeczeństwa, izolujący się lub odizolowany od społeczności; (1.2) zawodnik lub drużyna wyraźnie słabszy od rywali (1.3) przedsiębiorstwo, które nie przystąpiło do monopolu
(1.1) autsajder (1.2) autsajder (1.3) autsajder
autsajder outsiderka , autsajderka outsiderski, autsajderski
bułgarski: (1.1) аутсайдер ; (1.2) аутсайдер ; (1.3) аутсайдер czeski: (1.1) outsider łotewski: (1.1) autsaiders ; (1.2) autsaiders ukraiński: (1.1) аутсайдер ; (1.2) аутсайдер
outsider ()
rzeczownik (1.1) outsider, outsiderka, wyrzutek (1.2) osoba postronna, osoba z zewnątrz (1.3) outsider, czarny koń
outside, out outwards, outward, outwardly, outside, out outward, outer, outside, out outside, out out
outsider ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) outsider (1.2) outsider
(1.1-2)
outsiderka, outsiderství outsiderský