gong ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu; (1.2) dźwięk gongu (1.1) (1.3) dźwięk dzwonka do drzwi
(1.1-3)
(1.1) instrument (1.2) dźwięk (1.3) dźwięk
< , prawdopodobnie onomatopeja
angielski: (1.1) gong baskijski: (1.1) gong bułgarski: (1.1) гонг czeski: (1.1) gong hebrajski: (1.1) גונג hiszpański: (1.1) gong kaszubski: (1.1) góng niemiecki: (1.1) Gong / nowogrecki: (1.1) γκογκ , γκονγκ serbski: (1.1) гонг słowacki: (1.1) gong ukraiński: (1.1) гонг węgierski: (1.1) gong włoski: (1.1) gong
gong ()
rzeczownik (1.1) gong
gong ()
rzeczownik (1.1) gong
gong ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) gong
(1.1)
gong ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gong
(1.1) gongs
(1.1) batintín, tantán, gongo
gongo
<
rzadziej stosowana forma: gongo
gong ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) gong
gongový
gong ()
rzeczownik (1.1) gong
(1.1) gongütés
gong ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gong
(1.1) strumento