ar () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) jednostka powierzchni gruntu równa stu metrom kwadratowym; (1.2) ziemia, grunt o powierzchni jednego ara (1.1)
(1.1-2)
(1.1) Kupiłem działkę o powierzchni 26,3 ara. (1.2) Mój sąsiad ma sto arów.
skrót wyrazu zapisujemy w postaci a (bez kropki); czyta się go jako cały, odmieniany wyraz
baskijski: (1.1) area białoruski: (1.1) ар bułgarski: (1.1) ар duński: (1.1) ar esperanto: (1.1) aro francuski: (1.1) are rosyjski: (1.1) ар , сотка słowacki: (1.1) ár szwedzki: (1.1) ar ukraiński: (1.1) ар włoski: (1.1) ara
ar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) złoto (1.2) ar
(1.1) ar, ari; (1.2) ar, ari; arë, arët
argjendar artë
(1.1) zobacz też: Indeks:Albański - Pierwiastki chemiczne
ar ()
rzeczownik (1.1) nazwa litery r/R
(1.1)
ar ()
rzeczownik (1.1) samiec przymiotnik (2.1) samczy
(1.1) eme (2.1) eme
ar ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) ar
(1.1)
(1.1) a
arový
ar ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) blizna (1.2) blizna rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) ar (100 metrów kwadratowych)
(1) et ar, arret, ar, arrene (2.1) en ar, aren, ar, arene
(1.1) Fyren har et ar på låret efter at han som et barn blev skubbet mod en rusten paraplyholder. → Chłopak bliznę na udzie po tym, gdy jako dziecko został popchnięty na zardzewiały stojak na parasole.
ar ()
(1.1) zbiór danych obiektów
(2.1) ar (2.2) Aare
(1.1) arbo — arbaro → drzewo — las (1.1) klavo — klavaro → klawisz — klawiatura
(1.1) aro, subaro, superaro, aroteorio, arteorio; arigi, ariĝi; ara (2.1) aro (2.2) Aro
(1.1) prawdopodobnie od „арь” z
(1.1) (2)
ar ()
wykrzyknik (1.1) …określający moment wykonania poprzedzającego go rozkazu: marsz, patrz, zwrot
(1.1)
(1.1) Un paso al frente, ¡ar! → Krok do przodu - marsz!
ar ()
przyimek (1.1) na
ar ()
partykuła (1.1) czy spójnik (2.1) lub, albo, czy (2.2) czy
(1.1) Ar greitai grįši? → Czy szybko wrócisz? (2.1) Ar lyja, ar sninga – vis tiek keliausiu! → Deszcz czy śnieg – i tak pojadę! (2.2) Jie paklausė, ar ateisiu. → Zapytali, czy przyjdę. (2.2) Nežinau, ar jis jau čia. → Nie wiem, czy on już tu jest.
(1.1) ar tai tiesa? → czy to prawda? (2.1) aš ar tu → ja lub ty
ar ()
przyimek (1.1) z, wraz
ar ()
spójnik (1.1) albo przysłówek (2.1) tu, tutaj
(1.1, 2.1)
(2.1) er
(1.1) zapożyczenie z zachodniogermańskiego, , (2.1) zapożyczenie z zachodniogermańskiego,
ar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) powietrze
ar ()
spójnik (1.1) i, oraz
(1.1) Isil ar anar silu. → Księżyc i słońce świecą.
ar ()
spójnik (1.1) i, oraz
ar ()
rzeczownik, rodzaj wspólny lub nijaki (1.1) ar (100 metrów kwadratowych)
(1.1) ett ar, aret lub en ar, aren
ar ()
rodzajnik nieokreślony (1.1) używany przed nieokreślonymi rzeczownikami rodzaju żeńskiego liczebnik główny (2.1) jedna