powszechny ()
, ,
przymiotnik (1.1) dotyczący większości osób, spraw; publiczny, ogólny (1.2) ogólnie stosowany, często używany; codzienny
(1.1) (1.2)
(1.2) W powszechnym użyciu były krosna, a przędzalnictwo i tkactwo osiągnęły taki poziom, że gobeliny i ubiory, jakie oglądali hiszpańscy przybysze, przewyższały wszystko, co można było wówczas zobaczyć w Europie.
(1.1) dzieje powszechne • historia powszechna • wybory powszechne • literatura powszechna • spowiedź powszechna • szkoła powszechna • uniwersytet powszechny
powszechność , powszechniak , powszechnik , powszechnia , powszechnienie powszechnieć powszechnie
Słowo odnotowane po raz pierwszy w dziele Marcina Kromera Rozmowy Dworzanina z Mnichem (ok. 1551-1554).
angielski: (1.1) common, widespread; (1.2) usual arabski: (1.1) عام (ʿāmm), عمومي (ʿumūmīy); (1.2) شائع (šāʾiʿ) białoruski: (1.1) усеагульны chiński standardowy: (1.1) 常见 (chángjiàn), 流行 (liúxíng), 平常 (píngcháng), 普通 (pǔtōng); (1.2) 常用 (chángyòng), 流行 (liúxíng), 平常 (píngcháng), 普通 (pǔtōng) duński: (1.1) almindelig; (1.2) almindelig esperanto: (1.1) universala francuski: (1.1) commun, général, universel hiszpański: (1.1) universal, general; (1.2) usual, habitual niemiecki: (1.1) allgemein; (1.2) üblich norweski (bokmål): (1.1) alminnelig; (1.2) alminnelig norweski (nynorsk): (1.1) alminneleg; (1.2) alminneleg rosyjski: (1.1) общий, совместный turecki: (1.1) genel, umumi ukraiński: (1.1) зага́льний, всесві́тній włoski: (1.1) universale; (1.2) comune, invalso