ĉielo ()
rzeczownik (1.1) niebo (1.2) niebo
(1.1-2)
(1.1) La ĉielo estas blua. → Niebo jest niebieskie. (1.2) Patro nia, kiu estas en la ĉielo, sanktigata estu Via nomo. → Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje.
(1.1) sub libera ĉielo → pod gołym niebem
aliloka ĉielo estas sama ĉielo • el klara ĉielo tondro ekbatis • en nomo de l' ĉielo, sed pro bono de l' felo • kiu rigardas ĉielon, maltrafas sian celon • mortinta serĉu ĉielon, vivanta ian celon • ne gutas mielo el la ĉielo • okupi sen celo lokon sub ĉielo • pura ĉielo fulmon ne timas • se la ĉielo falus al tero, birdokaptado estus facila afero