__TOC__ klinga ()

, ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ostrze broni siecznej (1.2) dzwonek

(1.1) Ude­rzam jako pierwszy i nasze klingi ście­rają się z trza­skiem.

(1.1) brzeszczot, głownia

(1.1) ostrze

(1.1) (1.2)

(1.2) angielski: (1.1) blade esperanto: (1.1) klingo hiszpański: (1.1) cuchilla kaszubski: (1.1) klinga niemiecki: (1.1) Klinge nowopruski: (1.1) dīgna rosyjski: (1.1) клинок staropruski: (1.1) digno szwedzki: (1.1) klinga włoski: (1.1) lama

klinga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) klinga

(1.1) òstrzé

klinga ()

czasownik (1.1) dźwięczeć, dzwonić rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) klinga