rękojeść ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania;
(1.1)
(1.1) Hełm umieścili u boku, pęknięty róg, a także rękojeść i szczątki strzaskanego miecza na piersi.J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni: Dwie wieże. (1.1) Firma handlowała rękojeściami, sprowadzając je z Chin.
(1.1) rękojeść noża / szabli / miecza / broni siecznej / pistoletu
(1.1) uchwyt, trzonek, rączka
/ → to, co się uchwyci ręką < → ręka + → wziąć, chwycić rękami, schwytać, złapać, ująć ( ); zakończenie wyrazu przekształcone prawdopodobnie pod wpływem wyrazów typu kiść
angielski: (1.1) handle czeski: (1.1) rukojeť duński: (1.1) håndtag esperanto: (1.1) tenilo francuski: (1.1) manche , poignée, crosse hiszpański: (1.1) mango , puño , empuñadura łotewski: (1.1) kāts nowogrecki: (1.1) λαβή rosyjski: (1.1) рукоять szwedzki: (1.1) skaft ukraiński: (1.1) рукоять , рукоятка wilamowski: (1.1) haum , śtyjł , śtejł włoski: (1.1) manico