podążać ()
, ,
czasownik niedokonany (1.1) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku
(1.1)
(1.1) Ona się zbliża. Robię dwa kroki w tył. Ona podąża za mną. Jakby nie chciała, żeby odległość między nami się zwiększyła. Idąc wciąż tyłem, potykam się. Upadam na pryzmę śniegu. Alessia kręci głową. – Biedny John. Aż tak się mnie boisz?Tullio Avoledo, Korzenie niebios, 2013
podążanie , dążenie dążyć
angielski: (1.1) go, follow arabski: (1.1) أثر (aṯara) dolnołużycki: (1.1) slědowaś dungański: (1.1) гын francuski: (1.1) suivre hiszpański: (1.1) seguir jidysz: (1.1) לאָזן זיך (lozn zich) kataloński: (1.1) seguir niemiecki: (1.1) nacheilen nowopruski: (1.1) rīptwei polski język migowy: portugalski: (1.1) seguir rosyjski: (1.1) следовать suahili: (1.1) fuata szwedzki: (1.1) följa ukraiński: (1.1) прямувати, слідувати włoski: (1.1) seguire, venire dietro