równik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;
(1.1)
(1.1) Równik dzieli Ziemię na dwie części.
(1.1) ekwatorMirosław Bańko, Alicja Witalisz, O proporcji kalk i zapożyczeń właściwych w polszczyźnie, w: Kalkierungs- und Entlehnungssprachen in der Slavia, red. Kai Witzlack-Makarevich, Frank & Timme GmbH, 2018, s. 128.
równość , równina , równia , równiarka , równacz , równiacha , równanie równać równikowy, równy, równościowy, równinny równo
(równik dzieli Ziemię na dwie równe części) < kalka strukturalna z Słowo zostało utworzone na wzór łaciński przez Jana Śniadeckiego.
angielski: (1.1) equator arabski: (1.1) خط الاستواء baskijski: (1.1) ekuatore białoruski: (1.1) экватар bułgarski: (1.1) екватор chorwacki: (1.1) ekvator czeski: (1.1) rovník duński: (1.1) ækvator esperanto: (1.1) ekvatoro francuski: (1.1) équateur hiszpański: (1.1) ecuador islandzki: (1.1) miðjarðarlína , miðbaugur japoński: (1.1) 赤道 jidysz: (1.1) עקוואַטאָר (ekwator) kataloński: (1.1) equador niemiecki: (1.1) Äquator nowogrecki: (1.1) ισημερινός rosyjski: (1.1) экватор słowacki: (1.1) rovník szwedzki: (1.1) ekvator tuvalu: (1.1) ekueta ukraiński: (1.1) екватор węgierski: (1.1) Egyenlítő włoski: (1.1) equatore