chuj ()
(1-3) , , , (4.1)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) penis, członek rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) bardzo obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny wykrzyknik (3.1) wykrzyknik, gdy coś się nie udało, nie wyszło, poszło nie po naszej myśli rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (4.1) język z rodziny języków majańskich;
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Heniek narysował chuja na płocie. (2.1) Zapierdolę tego chuja za złodziejstwo! (2.1) I to on to sprawił, ten ciemny chuj morowy, w generalskim, zalepionym orderami mundurze. (3.1) Chuj, nic z tego nie wyszło. (3.1) No i chuj! Wszystko się zjebało. (4.1) Język chuj jest używany przez niektórych mieszkańców Meksyku i Gwatemali.
(1.1) ciul, pyta, pytong, kutas, frędzel, faja, fajfus, fujara, fiut, lacha, pała, kapucyn, laga; pindol, wacek; siusiak, siurek, siutek, ptaszek, ; kuśka; kiep; fallus, przyrodzenie, prącie, penis (2.1) kutas, kutafon, fiut, skurwiel, skurwysyn, jebaniec; palant, debil; kiep (4.1) czuh
(1-3) chujnia , chujoza , chujowizna , chujowość , przechuj , ochujenie , wychujanie chujek , chuik , chujeczek ochujeć , wychujać chujowy chujowo
(1-3) chuj babski • chuj bombki strzelił, choinki nie będzie • chuj ci na imięJulia Klyus, Inwektywy związane z nazwami części ciała we frazeologii polskiej i rosyjskiej. Analiza leksykalno-semantyczna, „Językoznawstwo” nr 12/2018, s. 159. • chuj ci w oko / chuj w oko • chuj w dupę • chuj w duszę • chuj, dupa i kamieni kupa • chuj go wie • chuj ostry • chuj sflaczały • chuj strzela • chuj syberyjski • chuj z tym • chuj złamany • ciąć w chuja • czarny chuj • do chuja pana • do chuja wacława • gadać bez sensu, jak chuj do kredensu • inteligentny w chuj • iść na chuj / iść w chuj • ki chuj • latać koło chuja • mieć chuja w uchu • na chuj • ni chuja • nie ma chuja we wsi • od chuja • od chuja i trochę / od chuja i jeszcze trochę • po chuj • po chuju • po kiego chuja • pozamieniać się z chujem na łby • robić w chuja / zrobić w chuja • rozmowa chuja z butem • sto chujów w dupę • stać jak chuj na weselu • w chuj • za chuja • walić w chuja • chuj do szczania
(1-3) Staropolska nazwa osobowa „chuj” wywodzona jest od → cierń, kolec (w korelacji z , xvojь → choina, chojna, gałęzie szpilkoweAleksandra Cieślikowa, Janina Szymowa, Kazimierz Rymut, Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Część 1: odapelatywne nazwy osobowe, Kraków 2000, s. 31.), od → kolec (stąd np. → choinka)Julius Pokorny, Słownik języka praindoeuropejskiego, hasło „sk(h)u̯oi̯-, sk(h)u̯i(i̯)-”.Max Vasmer, Słownik etymologiczny języka rosyjskiego, hasło: „хвоя”.. , → chuj • → chuj • → chuj • → chuj • → chuj • → chuj • → chuj
(1-3) Językoznawcy zalecają używać formy z „ch” (co zgodne jest z etymologią wyrazu). Wątpliwości dotyczące pisowni mogą wynikać z faktu, że istnieje również słowo „huj” oznaczające okrzyk.
angielski: (1.1) dick, prick, cock, pecker; (2.1) dick; (3.1) fuck, shit, damn, darn, dash it, bugger arabski: (1.1) زبر (zubr) bułgarski: (1.1) кур , хуй chiński standardowy: (1.1) 鸟 (diǎo); (4.1) 祖赫語 (zǔhèyǔ) chorwacki: (1.1) kurac czeski: (1.1) čurák , kokot , péro , pták ; (2.1) chuj duński: (1.1) pik , tissemand ; (2.1) pik esperanto: (1.1) kaco estoński: (1.1) munn, türa fiński: (1.1) kyrpä, mulkku francuski: (1.1) bite , dard , gourdin , tige ; (2.1) con gruziński: (1.1) ყლე (q'le), კლე (k'le) hiszpański: (1.1) carajo , polla , pija ; (2.1) gilipollas ; (4.1) chuj indonezyjski: (1.1) kontol japoński: (1.1) 肉棒 (にくぼう, nikubō) jidysz: (1.1) שמאָק (szmok), פּאָץ (poc) kataloński: (1.1) cigala , titola kazachski: (1.1) қотақ koreański: (1.1) 좆 (chot) litewski: (1.1) bybys łotewski: (1.1) pipele , pimpis macedoński: (1.1) кур niderlandzki: (1.1) lul ; (2.1) lul niemiecki: (1.1) Schwanz norweski (bokmål): (1.1) kuk , pikk nowogrecki: (1.1) πούτσος , πέος ; (2.1) βλάκας portugalski: (1.1) caralho , porra rosyjski: (1.1) хуй ; (2.1) хуй rumuński: (1.1) pulă serbski: (1.1) курац slovio: (1.1) hui (хуи) słowacki: (1.1) čurák , kokot , cicina słoweński: (1.1) kurec staroruski: (1.1) хоуи szwedzki: (1.1) kuk , pitt turecki: (1.1) yarak / yarrak, çük, sik ukraiński: (1.1) хуй węgierski: (1.1) fasz, farok, pöcs włoski: (1.1) cazzo ; (2.1) coglione ; (3.1) cazzo
chuj ()
rzeczownik (1.1) chuj, kutas (1.2) o osobie: chuj (1.3) język czuh
(1.3) Chuj je název pro dva indiánské jazyky mayské jazykové skupiny. → Czuh jest nazwą dwóch języków z grupy języków majańskich.
chuj ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) język czuh
(1.1) A língua chuj é uma língua da família das línguas maias, falada por cerca de 40 000 pessoas na Guatemala e 10 000 no México. → Język czuh jest językiem z rodziny języków majańskich, używanym przez 40 000 osób w Gwatemali i 10 000 w Meksyku.
chujeano
chuj ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) chuj, kutas (1.2) język czuh rzeczownik, rodzaj męski żywotny (2.1) o osobie: chuj
(1.2) Chuj je súhrnný názov pre dva jazyky patriace do kanjobalskej (kanjobalsko-chujskej) vetvy mayských jazykov, ktorými sa hovorí v provincii Huehuetenango v Guatemale a v Mexiku. → Czuh to wspólna nazwa dwóch języków należących do kanjobalskiej (kanjobalsko-czuhańskiej) rodziny języków majańskich, którymi mówi się w prowincji Huehuetenango w Gwatemali i w Meksyku.