sejf ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy (1.2) skrytka w banku
(1.1)
(1.1) W Moskwie z sejfu ukradli.B. Jasieński: Palę Paryż
(1.1) kasa, kasa pancerna, szafa pancerna
sejfowy
(1.1)
angielski: (1.1) safe, strongbox, coffer arabski: (1.1) خزينة حديدية , خزينة baskijski: (1.1) kutxa gotor bułgarski: (1.1) сейф fiński: (1.1) kassakaappi francuski: (1.1) coffre-fort hiszpański: (1.1) caja fuerte jidysz: (1.1) סייף (sejf) kaszubski: (1.1) sejf ; (1.2) sejf niderlandzki: (1.1) brandkast , kluis /, safe niemiecki: (1.1) Tresor nowogrecki: (1.1) χρηματοκιβώτιο rosyjski: (1.1) сейф słowacki: (1.1) trezor , sejf szwedzki: (1.1) kassaskåp turecki: (1.1) kasa włoski: (1.1) cassaforte
sejf ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) sejf
(1.1)
sejfový
sejf ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sejf
(1.1) skôrbc
(1.1)
sejf ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) miecz (1.2) sztylet
sejf ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) sejf
(1.1)
(1.1) trezor
sejfový
(1.1)