__TOC__ mandel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) migdał (1.2) migdał, migdałowiec (1.3) migdał, migdałek
(1) en mandel, mandelen/mandlen, mandler, mandlerne
(1.1) Smuttede mandler bruges til et hav af ting; småkager, kager, risalamande, marcipan og også som pynt. Herudover bliver mandler også smuttet, når der laves mandelmel, mandelflager og mandelsplitter. → Obrane migdały wykorzystuje się do mnóstwa rzeczy: ciasteczek, ciast, deseru mleczno-ryżowego, marcepanu, a także jako dekorację. Ponadto migdały są obierane, gdy produkuje się mąkę migdałową, płatki migdałowe oraz wiórki migdałowe. (1.3) Vedvarende eller tilbagevendende betændelse i mandlerne kan gøre det nødvendigt at fjerne dem. → Utrzymujące się lub nawracające zapalenie migdałków może wymagać ich usunięcia.
(1.1) mandelmel → mąka migdałowa • mandelmælk → mleko migdałowe, mandelflager → płatki migdałowe • mandelsplitter → wiórki migdałowe
(1.2) mandeltræ (1.3) tonsil
(1.2) træ
< < < < <
mandel ()
rzeczownik (1.1) migdał (1.2) migdałek
mandel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) migdał (1.2) migdałek