monolog

monolog ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym

(1.1)

(1.1) Iw starała się nie słuchać matczynych monologów, ale było to właściwie niemożliwe, bo Julia wykorzystywała każdą chwilę, by pouczać, doszkalać i instruować Iw, jak ma postępować, kogo warto poznawać, a do kogo odwracać się plecami. (1.1) Wiesław nie przerywał monologu żony. W milczeniu jadł zupę, ale chyba nawet nie spostrzegł, że to ulubiona ogórkowa.

(1.1) wygłaszać / recytować / prowadzić monolog • przerywać monolog • nieprzerwany / długi / krótki / końcowy monolog • pijacki / satyryczny / zabawny monolog • wspaniały / znany / słynny monolog • monolog wewnętrzny

(1.1) dialog

(1.1) solilokwium

monologia , monologista , monologistka , monologowanie monologować monologowy

angielski: (1.1) monologue baskijski: (1.1) monologo, bakarrizketa bułgarski: (1.1) монолог czeski: (1.1) monolog duński: (1.1) monolog fiński: (1.1) monologi francuski: (1.1) monologue hiszpański: (1.1) monólogo interlingua: (1.1) monologo jidysz: (1.1) מאָנאָלאָג kataloński: (1.1) monòleg krymskotatarski: (1.1) monolog litewski: (1.1) monologas macedoński: (1.1) монолог niemiecki: (1.1) Monolog nowogrecki: (1.1) μονόλογος rosyjski: (1.1) монолог słowacki: (1.1) monológ szwedzki: (1.1) monolog ukraiński: (1.1) монолог węgierski: (1.1) monológ, magánbeszéd, magánjelenet włoski: (1.1) monologo

monolog ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) monolog

(1.1)

monologický

monolog ()

rzeczownik (1.1) monolog

monolog ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) monolog