karma ()

,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pokarm dla zwierząt (1.2) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;

(1.1-2)

(1.1) Suszonych rozwielitek używam jako karmy dla ryb akwariowych. (1.2) Swojej karmie przypisał sprawę wypadku i późniejszych przypadłości.

(1.1) karma + dla +

(1.1) sucha / mokra / dobra / zła / pożywna / zdrowa / niezdrowa karma • karma dla zwierząt • worek / zapas karmy • wyłożyć karmę (1.2) dobra / zła karma

(1.1) pasza, pożywienie, pokarm, jedzenie (1.2) karman

(1.1) pokarm

(1.1) karmienie , karmnik , karmiciel , karmicielka , pokarm , karmidło karmić , nakarmić , dokarmiać , skarmiać , wykarmić pokarmowy (1.2) karmiczny karma wraca • karma wróciła

(1.1) , (1.2)

(1.2) Zwykle w liczbie pojedynczej.

angielski: (1.1) fodder, food; (1.2) karma arabski: (1.1) علف ; (1.2) كارما baskijski: (1.2) karma białoruski: (1.1) корм , харч bułgarski: (1.2) карма chiński standardowy: (1.1) 食物 (shíwù) duński: (1.1) foder ; (1.2) karma francuski: (1.2) karma hindi: (1.2) कर्म japoński: (1.1) 餌 (えさ, esa); (1.2) 業 (ごう, gō) kaszubski: (1.1) kôrma niemiecki: (1.1) Futter ; (1.2) Karma pali: (1.2) kamma rosyjski: (1.1) корм ; (1.2) карма sanskryt: (1.2) कर्म ukraiński: (1.1) корм ; (1.2) карма węgierski: (1.2) karma włoski: (1.1) mangime ; (1.2) karma , karman

karma ()

, ,

rzeczownik (1.1) karma

karmic

karma ()

rzeczownik (1.1) karma

karma ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) piecyk gazowy (1.2) karma

(1.1-2)

(1.2)

karma () •

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) karma

(1.1) Karma kan defineres som summen af vores positive og negative handlinger, som i sidste ende vender tilbage til os selv, som en boomerang. → Karmę można zdefiniować jako sumę naszych pozytywnych i negatywnych działań, które ostatecznie wracają do nas samych, jak bumerang.

(1.1)

karma ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) karma

(1.1) karma; karmas

karmique

karma ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) karma, karman

karmový

karma ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) karma (1.2) zasłużona kara losu (za jakiś zły postępek)

karma ()

rzeczownik (1.1) karma

karma ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) karma, karman

(1.1)

(1.1) karman