amo ()
rzeczownik (1.1) miłość
(1.1)
(1.1) Oni ne forgesas facile sian unuan amon. → Nie zapomina się łatwo swojej pierwszej miłości.
(1.1) malamo
ameto, amaĵo ami ama ame amo estas forta, sed mono pli forta • amo faras ion, mono ĉion • amo kaj ĵaluzo estas gefratoj • amo kaj puno loĝas komune • amo pli kora, disiĝo pli dolora • amo supermezura ne estas plezura • edziĝo pro amo flamanta al la sako sonanta • kiam sako mizeras, amo malaperas • perforta amo estas plej forta malamo • pro amo al la kandelo kato lekas la kandelingon • tuso kaj amo ne estas kaŝeblaj
amo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) właściciel, gospodarz, pan (1.2) dziedzic, pan, obszarnik (1.3) chlebodawca, pracodawca (1.4) pan, głowa rodziny (1.5) przywódca, wodzirej
(2.1)
(1) amos
(1.1) Cuando entramos en el patio nos topamos con un perro que empezó a regañar, pero su amo lo tranquilizó acariciándole la cabeza. → Gdy weszliśmy na podwórze, natknęliśmy się na psa, który zaczął warczeć, ale jego pan uspokoił go, głaszcząc go po głowie.
(1.1) dueño (1.2) señor (1.3) patrono (1.4) cabeza
ama
el ojo del amo engorda al caballo → pańskie oko konia tuczy
amo ()
rzeczownik (1.1) miłość
amo ()
czasownik przechodni (1.1) kochać
(1.1) amo, amare, amavi, amatum
(1.1) Beatus qui amat. → Szczęśliwy, kto kocha.
amicus proba, probatum ama • aut amat, aut odit mulier, nil est tertium
(1.1) zobacz też: Indeks: Łaciński - Podstawowe czasowniki
amo ()
,
(1.1) 1. czasu teraźniejszego trybu oznajmującego (presente do indicativo) czasownika amar rzeczownik, rodzaj męski (2.1) pan, pan domu, mąż, gospodarz (2.2) pan, właściciel (2.3) szef (2.4) ksiądz katolicki
od ama
amo ()
(1.1) 1. , rzeczownik, rodzaj męski (2.1) haczyk (2.2) pułapka, oszustwo
(2.1-2) amo; ami
(2.1) pescare con l'amo → łowić na haczyk
(2.2) insidia, lusinga, trappola, inganno, tranello, esca
abboccare l'amo → połknąć haczyk
(2.1-2)