__TOC__ sanning ()
rzeczownik (1.1) prawda
sanning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) prawda
(1.1) en sanning, sanningen; sanningar, sanningarna
sann, sanningsenlig, sanningslös
złożenie rzeczownikowe sanningsförsäkran, sanningshalt, sanningsvittne fraza rzeczownikowa dagsens sanning • en sanning med modifikation • halva sanningen fraza czasownikowa se sanningen i vitögat fraza partykułowa i sanning