promeso ()
rzeczownik (1.1) obietnica
(1.1)
(1.1) plenumi/malplenumi promeson → spełniać/łamać obietnicę • fari promeson → składać obietnicę
promesi al promeso oni ne kredas, kredu, kiu posedas • kiu promesojn faras, tiu ne avaras • fari princan promeson, sed ne havi eĉ speson • nobelo promesojn disdonas, kampulo promesojn plenumas • nutri per promesoj • per promesoj estas pavimita la infero • plej facile promeso rimiĝas kun forgeso • promeso estas larĝa, plenumo estas ŝarĝa • promeso ne satigas • sub seruro promesojn tenu, sed doninte ne reprenu