__TOC__ bandaż ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.; (1.2) izolująca lub wzmacniająca taśma nakładana na przewody, rury lub podłużne elementy konstrukcyjne
(1.1) Jeden z nich wspierał się na kuli świeżo wystruganej i miał głowę przewiązaną bandażem, drugi trzymał rękę na chustce.S. Żeromski: Popioły
(1.1) bandaż elastyczny • bandaż gipsowy
bandażowanie , banda , bandana , bandażownica , bandażownictwo bandażować, zabandażować, obandażować bandażowy
(1.1) < → obwiązać < → taśma, opaska < (1.2) od (1.1)
angielski: (1.1) bandage, band arabski: (1.1) ضماد , ضمادة białoruski: (1.1) бінт bułgarski: (1.1) бинт czeski: (1.1) bandáž , obvaz duński: (1.1) bandage , forbinding esperanto: (1.1) bandaĝo francuski: (1.1) bande , bandage ; (1.2) pansement hiszpański: (1.1) venda interlingua: (1.1) bandage jidysz: (1.1) באַנדאַזש (bandaż) kaszubski: (1.1) bandaż kataloński: (1.1) bena niderlandzki: (1.1) verband niemiecki: (1.1) Bandage norweski (bokmål): (1.1) bandasje norweski (nynorsk): (1.1) bandasje nowogrecki: (1.1) επίδεσμος polski język migowy: portugalski: (1.1) ligadura romániço: (1.1) bandaģo rosyjski: (1.1) бинт , повязка , бандаж slovio: (1.1) bandazx (бандаж) słowacki: (1.1) obväz staroegipski: (1.1) (wt), (ḥꜣyt) szwedzki: (1.1) bandage , binda ukraiński: (1.1) бандаж , бинт , пов'язка węgierski: (1.1) védőkötés włoski: (1.1) benda , bendaggio
bandaż ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bandaż