kutas () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pompon, frędzel, coś, co może się huśtać, dyndać, zwisać; (1.2) pompon z rączką z łabędziego puchu używany do pudrowania, łabędzik rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (2.1) obraźliwy epitet wobec kogoś nielubianego (2.2) pogardliwie o kimś niewielkiego wzrostu (2.3) sługa, lokaj trzymający się kutasów (1.2) za pojazdem rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (3.1) penis
(1.1-2) (2.1-3) (3.1)
(1.1) […] I dotąd nosił wielki pęk kluczów za pasem, / Uwiązany na taśmie ze srebrnym kutasemAdam Mickiewicz, Pan Tadeusz. (2.1) Ten kutas znów zajął moje miejsce na parkingu! (3.1) Czy na dworze, czy w salonie, / Czy w klozecie, czy na tronie, / W każdej chwili, w każdym czasie / Wciąż myślała o kutasieAleksander Fredro, Baśń o trzech braciach i królewnie.
(1.1) frędzel, dzyndzel (2.1) złamas (3.1) penis, prącie, bat, kogut, kuśka, pała, chuj, faja, fiut, kutanga, kutangens, pyta
kut , kutafon , kutek , kutasiński , kutasina , kutek , kutka , kutaszenie kutasik , kutasek kutasisko kutasić kutasisty, delikutaśny, kutasowy
czas nie kutas, nie stoi
zapożyczenie z < (kotas / kutas)
(3.1) fiński: (2.1) peelo