eco ()
rzeczownik (1.1) przymiot, właściwość, własność, cecha
(1.1)
eca
eco ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) echo (1.2) odgłos, pogłos, oddźwięk (1.3) pogłoska, wiadomość, reakcja (1.4) sygnał echowy
(1) ecos
(1.4) eco de radio / eco radioeléctrico → echo radiowe • falso eco → echo fałszywe
eco-
< (ēchṓ)
eco ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) echo
(1.1) eco; ecos
eco ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) echo
(1.1) eco; ecos
eco ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) echo przysłówek (2.1) tutaj
eco ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) echo (1.2) rozgłos, fama
(1.1-2) eco ; echi
(1.1) ripetizione, rimbombo (1.2) fama, voce, diceria, notizia, commento
fare eco a qualcuno → być czyimś echem