__TOC__ takt () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wyczucie jak należy się zachowywać w danej sytuacji wymagającej opanowania i delikatności; (1.2) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi;
(1.1-2)
(1.1) W miarę picia gospodyni traciła poczucie taktu. (1.2) Młodemu kompozytorowi natchnienia starczyło ledwie na klucz wiolinowy i trzy pierwsze takty na pięciolinii.
(1.2) śpiewać / zaśpiewać kilka taktów piosenki
(1.1) taktowność ; taktowny; taktownie (1.2) taktowy
(1.1) Zwykle w
angielski: (1.2) bar bułgarski: (1.1) такт ; (1.2) такт duński: (1.1) takt ; (1.2) takt esperanto: (1.1) takto; (1.2) takto hawajski: (1.2) pā hiszpański: (1.1) tacto , delicadeza , tino ; (1.2) compás , cadencia islandzki: (1.2) taktur kataloński: (1.2) compàs niemiecki: (1.1) Takt ; (1.2) Takt norweski (bokmål): (1.1) takt /; (1.2) takt / norweski (nynorsk): (1.1) takt /; (1.2) takt / nowogrecki: (1.1) τακτ , διακριτικότητα ; (1.2) μέτρο szwedzki: (1.1) takt ; (1.2) takt ukraiński: (1.1) такт ; (1.2) такт włoski: (1.1) tatto ; (1.2) battuta
takt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) takt (wyczucie sytuacji) (1.2) takt (1.3) tempo, szybkość
(1.1) en takt, takten (1.2-3) en takt, takten, takter, takterna
(1.3) tempo
(1.1) taktlös