__TOC__ manner ()
, ,
rzeczownik (1.1) sposób (1.2) maniera (1.3) rodzaj (1.4) manners maniery, wychowanie
(1.1-3) manner; manners (1.4) ; manners
(1.2) His arty manner was especially exasperating. → Jego artystyczna maniera była wyjątkowo denerwujące. (1.3) William the Conqueror fortified many castles, throwing up new ramparts, bastions, and all manner of works. → Wilhelm Zdobywca ufortyfikował wiele zamków, wzniósł nowe wały obronne, bastiony i wszelkiego rodzaju fortyfikacje.
(1.1) in any manner, in whatever manner (1.4) good manners
mannerly, unmannerly mannerly, unmannerly
manner ()
rzeczownik (1.1) kontynent
manner ()
rzeczownik (1.1) kontynent
mannermainen