ŝtono ()
rzeczownik (1.1) kamień (1.2) kamień, anglosaska jednostka masy (1.3) kamień (1.4) w go kamień
(1)
(1.1) Sur la tero kuŝas ŝtono. → Na ziemi leży kamień.
(1.4) blanka/nigra ŝtono → biały/czarny kamień
(1.1) aerŝtono, juvelŝtono, lazurŝtono, mejloŝtono, tomboŝtono, tombŝtono
ŝtonego, ŝtoneto, ŝtonejo ŝtona ŝtoniĝi, ŝtonumi, senŝtonigi filozofia ŝtono • ŝtono de saĝuloj • ŝtono de la ŝaguloj • eĉ ŝtono verdiĝas, se ĝi longe ne moviĝas • gast' en tempo malĝusta estas ŝtono sur brusto • guto malgranda, sed ŝtonon ĝi boras • kiu regalas per ŝtonoj, tiun oni dankas per bastonoj • kontraŭ vesto malbona konspiras ĉiu ŝtono • li ne elpensis la filozofian ŝtonon • malaperis kiel ŝtono en maron • malsaĝulo ŝtonon ĵetis, dek saĝuloj ĝin ne atingos • per unu ŝtono oni du ĵetojn ne faras • se Dio ordonos, eĉ ŝton' lakton donos • senĉesa guto eĉ ŝtonon traboras • ŝtono de falpuŝiĝo • trafi du celojn per unu ŝtono • trafis falĉilo sur ŝtonon