splin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) uczucie beznadziejności, przygnębienie, apatia
(1.1)
(1.1) Wzniosę toast, by twój splin zniknął wcześniej niż mój zapas win. (W. Waglewski: Dziób pingwina)
(1.1) przygnębienie, chandra, dół
splennik
, spolszczenie fonetyczne < < (splḗn) → śledziona
inna pisownia: spleen zwykle w
hiszpański: (1.1) esplín nowogrecki: (1.1) μελαγχολία , κακοθυμία