__TOC__ resti ()
czasownik (1.1) zostawać, pozostawać (w tej samej pozycji, stanie, miejscu, grupie) (1.2) zostawać, pozostawać (po działaniach, produkcji)
(1.1-2)
restadi, restigi, postresti resto, restado, restaĵo agrabla estas gasto, se ne longe li restas • al sklavo mon' ne estas savo, li ĉiam restas sklavo • almozpetanto sinĝena restas kun sako malplena • beleco hodiaŭ estas, morgaŭ ne restas • eĉ signo ne restis, kie urbo estis • ĝibulo ĝis morto restos ĝibulo • infana inklino restas ĝis la fino • kaprica fianĉino restos eterne fraŭlino • kiu venis post la manĝo, restas sen manĝo • laŭdu la maron, sed restu sur tero • lernado sen fruktoj ne restas • nenia peketo restas longe sekreto • plej kuirita kampulo ĉiam restos krudulo • por malfrua gasto restas nur osto • post dolĉa vino restas acida vinagro • restas nek konsilo, nek konsolo • resti maljuna knabino • restis nenio absolute, nek por mordi, nek por gluti • restu tajloro ĉe via laboro • se geedzoj sin batas, fremdulo restu flanke • se la gasto estas amata, eĉ lia servanto ne restas malsata • servo al Dio vana ne restas • sperta mano ne restas sen pano • tiel estas, tiel restas • unufoje ŝtelinta restas ĉiam ŝtelisto • vundo pasas, vorto restas
resti ()
(1.1) 2. , (1.2) 1. , (1.3) 2. , (1.4) 3. , (1.5) 3. ,
(2.1)