perdi ()
czasownik (1.1) tracić, gubić (1.2) przegrywać
(1.1)
(1.1,2) perdi +
(1.1) perdi la voĉon/forton/apetiton/kuraĝon → stracić głos/siłę/apetyt/odwagę (1.2) perdi la batalon/ludon → przegrać bitwę/grę
(1.1) gajni, akiri (1.2) gajni
perdo perdiĝi, disperdi, forperdi
bono farita ne estas perdita • imiti grandsinjoron, perdi baldaŭ la oron • kiel akirite, tiel perdite • kio estas lernita, ne estas perdita • kion ni havas, por ni ne valoras, kiam ni ĝin perdis, ni ploras • kion vi ne perdis, tion ne serĉu • kiu akceptas donacon, perdas la pacon • kiu avidas pli bonan, perdas plej bezonan • kiu domaĝas groŝon, perdas la tutan poŝon • kiu havas malican celon, ofte perdas sian propran felon • kiu koleras, tiu perdas • kiu perdis la kapon, ne bezonas jam ĉapon • kiu serĉas marcipanon, perdas sian panon • mono perdita, nenio perdita; honoro perdita, ĉio perdita • peko malnova perdas pekecon • perdi la kandelon el la kapo • perdi la kuraĝon • perdi la saĝon • pli bone estas reiri, ol perdi la vojon • pli bone malmulte gajni, ol multe perdi • pli facile estas perdi vilaĝon, ol akiri domon • prokrastita ne estas perdita • unu fojon ŝtelis pomon kaj perdis por ĉiam honestan nomon