łupież ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka; (1.2) drobne płatki łuszczącego się naskórka (1.3) łupZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 135.
(1.1)
łupieżnik , łupieżca , łup łupieżowy łup łupać
albański: (1.1) zbokth amharski: (1.1) ፎረፎር angielski: (1.1) dandruff arabski: (1.1) قشرة baskijski: (1.1) zahi; (1.2) zahi białoruski: (1.1) перхаць bułgarski: (1.1) пърхот chorwacki: (1.1) perut czeski: (1.1) lupy fiński: (1.1) hilse francuski: (1.1) pellicule hiszpański: (1.1) caspa ; (1.2) caspa , escamas interlingua: (1.1) furfure islandzki: (1.1) flasa japoński: (1.1) 雲脂 / 頭垢 (ふけ, fuke) kataloński: (1.1) caspa łotewski: (1.1) blaugznas macedoński: (1.1) првут niemiecki: (1.1) Schuppen nowogrecki: (1.1) πιτυρίαση ; (1.2) πιτυρίδα ormiański: (1.1) թեփ perski: (1.1) شوره سر północnolapoński: (1.1) gatna rosyjski: (1.1) перхоть ; (1.2) перхоть rumuński: (1.1) mătreață słoweński: (1.1) prhljaj, seborejo szwedzki: (1.1) mjäll tamilski: (1.1) பொடுகு ukraiński: (1.1) лупа́ węgierski: (1.1) korpa włoski: (1.1) forfora