hieratyczny ()
, ,
przymiotnik (1.1) właściwy uroczystemu rytuałowi (np. religijnemu) (1.2) namaszczony, dostojny, pełen patosu (zwykle o dziełach sztuki)
(1.1-2)
(1.1) A był to przecież okres, kiedy rytuał liturgiczny sam w sobie był hieratyczny, łaciński, tradycyjny i powściągliwy. (1.2) Przywykły do oglądania scen ceremonialnych, bezdusznych i hieratycznych, utrzymanych w tej samej sztywnej konwencji, przeżyłem moment uniesienia.
(1.1-2) styl hieratyczny
hieratyzm hieratyzować
pismo hieratyczne
(hieratikós) → kapłańskiJolanta Maćkiewicz, Zbigniew Majchrowski, Stanisław Rosiek, Między tekstami 1. Początki. Średniowiecze (echa współczesne), wyd. III, wyd. słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2004, s. 42.
białoruski: (1.1) іератычны; (1.2) іератычны francuski: (1.1) hiératique; (1.2) hiératique hiszpański: (1.1) hierático; (1.2) hierático niemiecki: (1.1) hieratisch rosyjski: (1.1) иератический, гиератический słowacki: (1.1) hieratický ukraiński: (1.1) ієратичний; (1.2) ієратичний